historia
Rozbijanie talerzy i tańce: skąd się wywodzą
Sirtaki jest młodsze, niż większość gości przypuszcza, a rozbijanie talerzy ma prawdziwą historię w greckim życiu nocnym — oto jak naprawdę zaczęły się oba te zwyczaje.
Znajdź wolny wieczór ↗Dwie tradycje, dwa bardzo różne wieki
| Tradycja | Pochodzenie |
|---|---|
| Sirtaki | Układ choreograficzny stworzony do filmu „Grek Zorba" z 1964 roku |
| Rozbijanie talerzy | Grecki zwyczaj klubowy, który przeżywał szczyt popularności w latach 60. i 70. XX wieku |
Taniec stworzony na plan filmowy
Taniec, którego dziś każdy oczekuje podczas greckiego wieczoru, narodził się jako choreografia do filmu „Grek Zorba" z 1964 roku — Giorgos Provias stworzył kroki, Mikis Theodorakis skomponował muzykę znaną dziś osobno jako „Taniec Zorby", a cały układ łączy trzy istniejące tańce (syrtos, hasapiko, hasaposerviko), zamiast wskrzeszać jeden dawny.
Jak jest skonstruowany, by można było go tańczyć
Tańczący łączą się ramię w ramię w linii lub kręgu, w rytmie 4/4, zaczynając powoli i przyspieszając w miarę upływu utworu — część kroków nawiązuje do ruchu miażdżenia winogron, co jest ukłonem w stronę greckich korzeni, choć sam taniec jest nowoczesny.
Od kina po każdą grecką uroczystość
To, co zaczęło się na planie filmowym, trafiło później na wesela, do tawern i na sceny w całym kraju — do tego stopnia, że wymyślony na potrzeby filmu układ jest dziś pierwszym, co przychodzi większości ludzi do głowy, gdy ktoś mówi „grecki taniec" — choreografia, która przerosła film, dla którego powstała.
Tłuczenie talerzy naumyślnie
Tłuczenie talerzy jako forma świętowania rozkwitło w ateńskich klubach nocnych w latach 60. i 70. XX wieku, gdy przedsiębiorca o nazwisku Babavea otworzył kabaret w pobliżu Odeonu Heroda Attyka, gdzie zwyczaj ten się przyjął.
Zwyczaj, który najpierw uregulowano, a potem złagodzono
W latach rządów junty wojskowej w Grecji tłuczenie talerzy wiązało się z realnymi karami prawnymi; później prawo złagodniało, pozwalając na ten zwyczaj tam, gdzie wszyscy obecni akceptowali świętowanie.
Dziś gips, nie ceramika
Nowoczesne lokale, w tym ten, stawiają na lżejsze gipsowe talerze zamiast ceramicznych, aby zmniejszyć zarówno koszty, jak i bałagan — duch tradycji przetrwał nawet tam, gdzie zmienił się materiał.