geschiedenis
Borden smashen en de dansen: waar ze vandaan komen
Sirtaki is jonger dan de meeste gasten denken, en borden smashen heeft een echte geschiedenis in het Griekse nachtleven — dit is waar beide daadwerkelijk begonnen.
Vind een gratis avond ↗Twee tradities, twee heel verschillende leeftijden
| Traditie | Oorsprong |
|---|---|
| Sirtaki | Gecreëerd voor de film Zorba de Griek uit 1964 |
| Borden smashen | Grieks nachtclubgebruik dat zijn hoogtepunt kende in de jaren 1960–70 |
Een dans gemaakt voor een filmset
De dans die iedereen nu verwacht tijdens een Griekse avond uit begon als choreografie voor een film uit 1964, Zorba de Griek — Giorgos Provias bedacht de passen, Mikis Theodorakis schreef de muziek die nu apart bekendstaat als Zorba's Dance, en de routine voegt drie bestaande dansen samen (syrtos, hasapiko, hasaposerviko) in plaats van één oude dans nieuw leven in te blazen.
Hoe het is opgebouwd om gedanst te worden
Dansers schakelen arm in arm aaneen in een rij of kring, in 4/4 maat, beginnen traag en versnellen naarmate het stuk vordert — sommige voetbewegingen echoën de beweging van het persen van druiven, een knipoog naar de Griekse wortels, ook al is de dans zelf modern.
Van cinema tot elk Grieks feest
Wat begon op een filmset heeft sindsdien zijn weg gevonden naar bruiloften, taverna's en shows in het hele land, tot het punt waarop de in de film bedachte routine nu het eerste is waar de meeste mensen aan denken wanneer iemand 'Grieks dansen' zegt — een choreografie die het filmdoek waarop ze werd geschreven, is ontgroeid.
Borden met opzet stukgooien
Borden stukgooien als feestgebruik raakte in zwang in Atheense nachtclubs in de jaren zestig en zeventig, nadat een ondernemer genaamd Babavea een cabaret opende nabij het Odeon van Herodes Atticus, waar het gebruik aansloeg.
Een gebruik dat werd gereguleerd, en daarna versoepeld
Tijdens de jaren van het Griekse militaire regime stond het breken van borden op echte wettelijke straffen; later werd de wet verzacht, waardoor het toegestaan was waar iedereen die aanwezig was achter de viering stond.
Gips, geen keramiek, vandaag de dag
Moderne locaties, deze inbegrepen, verkiezen lichtere gipsen borden boven keramische om zowel de kosten als de rommel te beperken — de geest van de traditie overleeft zelfs waar het materiaal is veranderd.